Επίσης είναι απίστευτο το πόσο μπορεί να αλλάξει η δημοτικότητα σου στο πι και φι εξαιτίας ενός ατόμου. Από εκεί που είσαι ένα απ' τα πιο αόρατα άτομα μέσα στο bar σε προσέχει ένα μόνο άτομο. Μόνο αυτό το άτομο είναι αρκετό. Από εκεί και μετά σε μαθαίνει όλο το μαγαζί. Επιτέλους σε προσέχουν, σε υπολογίζουν, σε φλερτάρουν, σε κερνάνε σφηνάκια. Επιτέλους δικτυώνεσαι. Και όταν μάλιστα βρίσκεσαι σε κατάσταση συναισθηματικής και οικονομικής πτώχευσης, αυτό το δίκτυο ατόμων σου φαίνεται πιο χρήσιμο και απ' το λαχείο, γιατί αυτό το δίκτυο παραμένει, μέχρι εσύ να το ξεκόψεις. Και μπορεί μερικοί να νομίζουν ότι οι γνωριμίες στα bars και στα clubs είναι πολύ επιφανειακές - και όντως οι περισσότερες είναι - υπάρχουν όμως και γνωριμίες με περισσότερο βάθος απ' το πάτο του σφηνοπότηρου.
Είναι τρελό αν σκεφτεί κανείς ότι ακόμα και για να σε προσέξουν χρειάζεσαι τη σωστή παρέα (ή βέβαια την κατάλληλη ποσότητα από σφηνάκια). Σε κάνει να σκέφτεσαι ότι τελικά είμαστε τόσο επιφανειακοί, όμως αν το σκεφτούμε λίγο έτσι δεν γίνεται και σ΄ όλη μας τη ζωή. Πάντα κάποιος άλλος μας κάνει να φαινόμαστε. Όταν είμαστε μικρά είμαστε τα παιδιά της Δείνα και του Τάδε, αλλιώς θα ήμασταν κάτι παιδιά στο δρόμο (κακόμοιρα), όταν είμαστε έφηβοι ο φίλος μας μας γνωρίζει σ' έναν άλλο φίλο, και αυτός σ' έναν άλλο, και έτσι μας προσέχουν. Ακόμα όμως και όταν είμαστε σε μια παρέα από κακόγουστα ή άσχημα άτομα (εξωτερικά, αλλά κυρίως εσωτερικά) εμείς αναδεικνυόμαστε, αλλιώς θα ήμασταν μερικοί ακόμα από τα άτομα σ' αυτό τον κόσμο. Ισχύει αυτό που μου είπαν κάποτε: "Άμα δεν υπήρχαν μαλάκες, δεν θα υπήρχαν και έξυπνοι!". Οπότε δεν με πειράζει που τώρα πλέον με προσέχουν. Αυτό που με πειράζει και δεν πρόκειται να αλλάξει είναι αυτοί που στην πέφτουν χύμα στο κύμα, χωρίς ενδοιασμούς και χωρίς αξιοπρέπεια. Και αυτό το κάνουν ιδιαίτερα οι μεγαλύτεροι, από τριάντα και άνω.
Λοιπόν, αυτά για τώρα. Θα επιστρέψω δριμύτερος και πιο δημιουργικός. Promise!!!
